Tamara - Afvallen en dieet dagboek

Lieve dagboeklezers,

Sorrie voor mijn afwezigheid gisteren. Vandaag weer een nieuw verhaaltje. Helaas is de oom van Maikel overleden en zullen wij de rest van het weekend geen nieuwe dagboek verhaal kunnen schrijven. Natuurlijk laat ik jullie niet in de steek dus maandag een gloednieuwe update over het weekend. De afgelopen 2 dagen zijn heel goed gegaan. Het gaat eigenlijk alleen maar makkelijker en makkerlijk. Ben zelfs vandaag in 2 super markten geweest om Maikel zijn eten te halen. En ik heb eergister zelfs staan koken. Vandaag mijn frituurpan geleegd en die zal de komende tijd ook zeker leeg blijven. Ik ga snel afsluiten want we moeten nog heel veel regelen en doen. Maandag is de crematie. Tot maandag!!

LIefs

Tammie

P.s Inmiddels 4.9 kilo lichter!!

dat ik eigenlijk een onwijze eet verslaving heb. Ik denk dat dit net zo voelt als stoppen met roken, drugs gebruiken enz enz. Als ik terug denk was ik onbewust alleen maar bezig met eten eten eten. Maikel en ik willen graag een weekendje weg of nog liever: op vakantie. Zo al rond kijkend op verschillende vakantie site's zei ik al meteen: ik ga niet eerder weg voor ik klaar ben dit dieet. En toen bedacht ik mij, waarom wil ik eigenlijk pas weg als ik klaar ben. Nou het antwoord kun je vast wel raden. Omdat ik dan wil eten wat ik wil.  Maar had ik mij nou niet een paar dagen geleden bedacht dat dat nou juist de reden was waarom ik ben gaan lijnen......oops....pijnlijke, harde, maar O zo ware waarheid. Een weekendje weg betekende altijd: VRETEN VRETEN VRETEN, niks doen niks doen niks doen en VRETEN VRETEN VRETEN. Uiteraard was ik zelf niet alleen de oorzaak, Roel, mijn ouders, Mirjam en iedereen met wie ik eens op vakantie ben geweest vrat gewoonlijk mee. Want eten staat hier in NL voor gezelligheid. Welk dwaas heeft ook bedacht dat eten en gezellig 1 ding is? Dus als ik niet mee ga eten ben ik niet gezellig?? Ik weet zeker dat een grapje uit mijn lege mond stukken verstaanbaar is dan met mijn volgepropte giecheltje. Maar goed, ik ga het eten dus loszien van gezelligheid. Want gewoon een weekendje weg met shakjes is toch net zo leuk? Ik weet zeker dat 90% van ons zegt: nee. Jammer eigenlijk want een stuk slanker ben ik veel gezonder en kan ik langer mee dus ben ik langer gezellig ( als ik te snel ga roep dan ff ) *zucht* bewust wording nummer zoveel. Eten draait niet om gezelligheid. Ik ga dus het weekendje weg gewoon boeken wanneer het financieel en met tijd uit komt. Want ook zonder chips, chocola, uit eten, patatjes enz enz kan het vast net zo gezellig worden. Want je eet om te leven en je leeft niet om te eten.

Zo genoeg psychologisch geblaat, met het dieet gaat het super. Vandaag weer geshakt, gepapt en gesoept. En ik kan heel goed zonder andere dingen. En buiten dat: Ik ben nog steeds gezellige ik.

Tammie

Zo van vijand naar vriend. Mijn new BFF is op dit ff de weegschaal. Ik had hiervoor een bloedhekel aan dat ding. En om eerlijk te bekennen was ik niet eens in bezit van zo'n ''ding''. Inmiddels heb ik elke week een date met mijn lieve vriend: Weegschaal. Zo ook vanmorgen. Ik mocht vandaag weer wegen. Dus ik met oogje toe op mijn vriend gaan staan ( sorrie vriend maar ik word alleen maar lichter ) langzaam gaat oogje 1 open. En daarna meteen oog 2......jeeeeeuj weer 600 gram lichter. De teller staat nu op -3.8 kilo in zes dagen. Een behoorlijk resultaat in minder dan 7 dagen. De consulente was meer dan tevreden. Ze vroeg hoe het ging. Ik zeg ja het gaat allemaal heel makkelijk. Logisch want op elke vraag is het antwoord namelijk nee. Ik mag echt alleen de Cambridge producten en verder alleen 3 liter water. Op alle andere vragen is antwoord kort, bondig, en simpel namelijk: NEE. Hoe makkelijk kan het zijn. Het woord honger is nog niet voor gevallen dus eigenlijk fiets ik hier wel makkelijk doorheen. Dik zijn is namelijk echt een keuze en wat ze zeggen dat ieder pondje door het mondje gaat is 100% waar. Ik had gewoon geen grip op  normaal eten. Ik at uit gewoonte, en of dat nou 1x per dag een vette hap was of 20 keer per dag iets anders dat maakte niet uit. Ik was gewoon totaal uit balans en had er gewoon geen kijk meer op. Het duurt nog lang maar als ik straks weer netjes op gewicht ben word het netjes om de zoveel uur gezond eten, weinig snoepen en weg met mijn exvriend ( de frituurpan ) een patatje op zijn tijd is natuurlijk helemaal niet erg, maar ik dompel mij elke weekend 2 dagen lang onder friet, snackjes enz enz dat kan niet meer natuurlijk. Het zal dan nog wel flink aanpoten blijven, maar 1 ding weet ik nu al zeker. Zo zwaar als ik nu ben wil ik nooit meer worden. Ik ga voortaan samen met Weegschaal  goed in de gaten houden hoe het met mij gaat en 1 ding is zeker 5 kilo eraf krijgen is niet moeilijk maar 45 kilo wel. En nu is het afzien, maar ik denk maar zo, alles kan straks alleen maar beter worden.

Love

Tammie

Lieve bloggers,

Vannacht pas om twee uur thuis gekomen en lekker nog mijn papje gemaakt. Het festival was super gezellig. En zeker voor herhaling vatbaar. Na een diepe maar korte slaap was ik al om half tien wakker. Meteen was het vrij warm in huis dus maar gelijk aan het water gegaan. Intussen was Maikel ook wakker geworden dus toen een bakkie thee gekregen. Gister was het niet gelukt met het bezorgen van ons nieuwe bed dus dat hebben ze vandaan gedaan. Meteen alles in elkaar gezet en ondertussen shake 1 ( banaan ) naar binnen. Maikel bleef vandaag thuis in huis rommelen en ik ben samen met mijn moeder, nichtje en Mirjam nog naar het kinder festival geweest. Ons heerlijk vermaakt met mijn nichtje van 3. Ze vond alles leuk en tot slot was er een heus optreden van Het Zandkasteel. Daar is ze erg gek op dus dat was natuurlijk erg leuk voor haar. Daarna lekker naar huis gegaan en toen was het al bijna tijd voor mijn soepje. Die lekker opgepeuzeld en Maikel was ondertussen frietjes gaan halen voor mijn ouders, broer, schoonzus en nichtje. Toen Maikel ''thuis'' kwam maar even een boekje gaan lezen. Wel lastig als je al die geuren ruikt en iedereen smakelijk ziet eten. Maar het was ook niet heel erg. Ik weet nog steeds waar ik het voor doe. Toen lekker naar huis, raampjes open, balkon deuren open lekkker afkoelen. Ondertussen naar stal gereden en de paardjes van hun laatste voerbeurt voorzien. Nu lekker thuis, nog even tv kijken, soepje eten, en laatste water opdrinken. Zo ons nieuwe bed maar eens proberen. Ik hoop dat hij lekker slaapt

Lieve bloglezers,

Snel even een gaatje voor het schrijven van verhaaltje nummer vijf. We zijn imiddels idd op dag vijf alweer beland. Wat gaat het snel. Vanmorgen iets later mijn shake genomen. De chocolade. Die was echt een feestje. Toch een beetje het gevoel iets zoetigs te hebben gehad. Ik was wel een beetje licht en draaierig in mijn hoofd dus maar even een paracetemolletje genomen. Lekker mijn watertje gedronken en toen richting de paardjes. We hebben een buitenrit gemaakt van ongeveer 2 uurtjes. Het was mijn ergste rit tot nu toe. Bah, Hazerd was erg druk en wilde continu bij zijn vriendjes voorop blijven. Erg lastig, ook omdat we een nieuwe route hadden gevonden en dan weet je niet waar je ze wel en niet kan laten gaan. Na onze grote schrikactie van een hard blaffende hond ging het best redelijk. Toen hebben we een heel stuk lekker gedraafd. Dat ging al veel beter. Toen ineens een roep van Marian. Even stoppen dames DoeDoe ( paard waar mijn vriend op zat ) liep blijkbaar kreupel. Ze kwam ook nog iets te dicht in de billen van Metellica dus Metel gaf een rake klap richting Maikel zijn scheenbeen. Auw dat deed natuurlijk pijn. Maikel was snel afgestapt om DoeDoe haar zere been te bekijken en hier was niets aan te zien. We besloten om te draaien en terug te gaan naar stal. Want met een kreupel paard kun je natuurlijk niet verder. Hazerd was meteen weer helemaal druk en na een tijdje was ik het zat. Ik gaf hem dus een rake tik met de teugel tegen zijn hoofd. Blijkbaar dacht Marian hier anders over waardoor er een woordewisseling onstond, vervolgens ik janken en Metel steigeren. Goed, iedereen zijn klep dicht en stil door naar huis gestapt. Halverwege hebben Marian en ik nog ff tegen elkaar staan schreeuwen en toen was het klaar. Gelukkig, ieder weer zijn verhaal kwijt. Was blijkbaar ff nodig. Marian alsnog sorrie :-). Op stal aangekomen daar maar even een dierenarts gebeld en die kwam dus veel later dan verwacht. Inmiddels was het allang tijd voor mijn tweede Cambridge product maar ja natuurlijk niet bij mij. Gelukkig heeft DoeDoe alleen een kneuzing op haar zool dus het komt weer goed met haar. Inmiddels nu lekker thuis en snel mijn groente soepje gehanteerd. Mmm wat een weldaad en hij smaakte goed. Nu ga ik als een speer douchen en omkleden en dan snel naar het festival hier in de buurt. Oh ja, ik heb niet gewogen vandaag!! Ik ga me er echt aan houden pas maandag te gaan voor ik naar de consulente moet.

Tot morgen!!

T.

P.s als ik vannacht thuis  kom mag ik nog mijn papje! Dat verlaten is toch nog ergens goed voor