Hello bloglezers,
Story nummer 4 alweer. Hectisch ochtendje met van allerlei telefoontjes en druk druk druk. Eerst maar eens een glas water en intussen Marian aan de lijn. Die zegt: en? Hoe was het om vanmorgen eens niet te wegen?? Ik zeg ja het ging eigenlijk wel hoor. Ik ga echt pas maandag weer wegen. Marian: Ja maar je kan er toch nog wel een keer op gaan staan? Ik: uuuh ja waarom ook niet. Weegschaal gepakt en mijn glas water maar weg gezet voor ik er aan begon. Toen erop. Ik eraf, en er weer op, en er weer af en er wéér op. Verschrikt roep ik: Oh nee!!!! Marian: Wat is er?? Zit er wat aan?? Ik zeg nee, je moet eens raden wat er wel staat. Dus ik roep 106.8!!!!!!!! Dat is al 3.2 kilo minder dan toen ik begon op dinsdagmorgen. Ja toen was de dag natuurlijk totaal niet moeilijk meer. Snel richting mijn moeder gegaan en daar mijn eerste liter water en shake gedronken. Vanmorgen de chocolade mint geprobeerd. En vanmiddag weer de aardbei. Allebei even lekker. Toen lekker een bosrit gemaakt met Marian haar bijrijdster Moyra. Wat een lieve leuke en vooral gezellige meid is dat. Paardjes waren wel een beetje druk maar dat mocht de pret niet drukken. Heerlijk 2 uurtjes gereden. Toen snel gemest en langs mijn ouders want mijn moeder had voor Maikel patat gemaakt. Lastig hoor, ik aan het water en Maikel lekker aan de frietjes. Maar ja voor mij is frietjes nu vergif dus ik laat het mooi staan. Lekker boodschapjes gedaan en nu lekker thuis op de bank geploft met mijn laatste kom groente soep. Heerlijk. Ik heb weer een tevreden dag achter de rug. Enne afvallen?? Appeltje eitje, voel me prima, totaal geen honger en gewoon lekker bezig blijven 
Tammie
